De Doorgedraaide Vaccinatiestaat.

(De Wet van de Grote Getallen – Deel 2)

“There are three kind of lies: lies, damned lies and statistics”

 

You wear guilt like shackles on your feet

Like a halo in reverse

I can feel the discomfort in your seat

And in your head it’s worse

Halo, Depeche Mode.

 

Natuurlijk kan men van commerciële bedrijven als Moderna, AstraZeneca, Janssen & Janssen en Pfizer/BioNTech niet anders verwachten dan dat zij hun producten zo mooi mogelijk in de etalage van de farmaceutische industrie zetten, ook al moet de realiteit hiervoor enigszins verfraaid en verdraaid worden. Het ultieme doel van deze bedrijven is winst maken, veel winst maken, en daarbij hoort reclame, ofwel het benadrukken van de voordelen en het verdoezelen van de nadelen. Dit is in de medische wereld een bekend gegeven, en is al vele malen beschreven.

Dat bovengenoemde bedrijven in de trials als resultaat alleen de relatieve risicoreductie vermeldden (1,2) en niet de absolute risicoreductie, hoeft dan ook niemand te verbazen, aangezien dit een veelvuldig toegepaste methode van farmaceutische bedrijven is om de resultaten van studies zo gunstig mogelijk voor te stellen. Maar er waren virologen, microbiologen en zelfs epidemiologen, waaronder meerdere hoogleraren, die de keus om de resultaten op deze manier te rapporteren als de enig juiste verdedigden.

Ik kan kort zijn over deze stelling: het is onjuist en geeft een sterk vertekend beeld van de werkelijkheid. Toch werd pas recent en rijkelijk laat in de medische literatuur de aandacht gevestigd op het ontnuchterende feit dat dit niet de juiste manier van rapporteren is, zoals ik ook al in mijn eerdere blogs over het Pfizer/BioNTech en Moderna vaccin voor het voetlicht heb gebracht. Kortgeleden werd in The Lancet harde kritiek geuit op de manier waarop de resultaten werden weergegeven (3).

Ik kan me voorstellen dat de verschillen tussen de absolute en relatieve reductie voor de gemiddelde Nederlander niet goed bekend zijn, en de materie voor de niet-ingevoerden lastig is. Toch denk ik dat dit voor iedereen begrijpelijk te maken moet zijn, en van groot belang om een besluit te nemen over of men zich wil laten vaccineren of niet. Zeker omdat nu gesproken wordt over het vaccineren van kinderen. Natuurlijk zou ik de formules hier weer kunnen geven, maar ik denk dat het illustratiever is om op de bekende ‘achterkant van een bierviltje’ methode te schetsen hoe deze maten in de realiteit uitwerken. Dat zal ik dan ook proberen te doen in deze blog.

Zoals ik al eerder heb benoemd, is dat het SARS-CoV-2 virus slechts bij een klein deel van de mensen die besmet worden tot ernstige ziekte leidt en bij een nog kleiner deel tot overlijden. De kans op ernstige ziekte of overlijden is sterk leeftijdsafhankelijk, zoals inmiddels ook als bekend mag worden verondersteld. Ik ben als arts niet geïnteresseerd in een kuchje, wat spierpijn, een paar dagen hoofdpijn, koorts of diarree. Sterker nog, in de huidige geneeskunde is de ziekteduur bij een groot deel van de mensen met COVID-19 korter dan de wachttijd voor een afspraak bij de huisarts. Dit omdat iedere patiënt die het waagt om de huisarts te bellen met zelfs maar de meest milde klachten of symptomen die eventueel op COVID-19 zouden kunnen wijzen, door een groot deel van de huisartsen onverbiddelijk naar de teststraat wordt verwezen en alleen de praktijk binnenkomt met een negatief testbewijs (en een mondkapje). En voor de mensen die wel zonder negatief testbewijs door de huisarts worden gezien, geldt voor het grootste deel dat een warme grog en paracetamol afdoende zijn om de klachten en symptomen te bestrijden, en men rustig uit kan zieken.

Kort samengevat, de meeste mensen worden niet ernstig ziek, belanden niet in het ziekenhuis en komen al helemaal niet op de intensive care terecht. En toch is dit het overgrote deel van de mensen die in de onderzoeken van de vaccinproducenten naar de werkzaamheid van de vaccins werden geïncludeerd en waarop het oordeel over de werkzaamheid van de diverse vaccins gebaseerd is. Daarbij werd dan ook nog eens alleen de relatieve risicoreductie vermeld, en niet de absolute risicoreductie. De relatieve risicoreductie qua werkzaamheid van de vaccins is dus voor een heel groot deel gebaseerd op een ziektebeeld dat in de klinische praktijk niet of nauwelijks relevant is, omdat deze mensen binnen maximaal enkele weken spontaan zouden herstellen zonder dat hiervoor medische behandeling noodzakelijk is.

Toch zal ik de vermelde relatieve risicoreductie, die voor de vaccins van Moderna en Pfizer/BioNTech als maximaal 95% wordt opgegeven, gebruiken voor het berekenen van de absolute risicoreductie verderop in deze blog. Dit ondanks het feit dat men voor patiënten waarvan het immuunsysteem niet goed werkt, zoals bijvoorbeeld mensen na een orgaantransplantatie, mensen met hematologische maligniteiten en ouderen, deze effectiviteit naar alle waarschijnlijkheid bij lange na niet gehaald wordt, zoals ik ook al besprak in mijn eerdere blogs.

Mijn stelling is dan ook, zoals ik eveneens vaker heb betoogd, dat op individueel patiëntenniveau drie klinische uitkomstmaten relevant zijn om de werkzaamheid van de vaccins te beoordelen: het aantal opnames in het ziekenhuis, het aantal opnames op de intensive care en het aantal overlijdens. De beschikbare data van deze uitkomstmaten uit diverse studies zijn echter summier. Alleen voor de sterfte aan COVID-19 zijn redelijk betrouwbare studies beschikbaar. Over de vele haken en ogen bij de bepaling van de IFR schreef ik al eerder in mijn blog “Onkruid in de Wetenschapstuin”. Die blog gaat ook over een ernstige, zo niet terminale vorm van de Ziekte van Dunning-Kruger, waaraan vele ‘wetenschapsjournalisten’ blijken te lijden. Gelukkig voor hen wel zonder het zich te realiseren, want een afwezig ziektebesef is een prominent symptoom van deze ernstige cerebrale aandoening.

Voor de schatting van het aantal overlijdens, ofwel de Infection Fatality Ratio (IFR), gebruikte ik aanvankelijk de studie van Levin et al. (4). Inmiddels is er echter een beter overzicht van John Ioannidis uit juli 2021, een update van twee eerdere studies (6). Aan de hand van de gegevens uit deze studie sla ik op de achterkant van het bierviltje opnieuw aan het rekenen.

Voorzover beschikbaar gebruik ik alleen de IFR uit de high-income countries, omdat deze in rijke landen vaak hoger is dan in arme landen, zeer waarschijnlijker omdat zieke en zwakke ouderen bij ons langer leven dan in arme landen.

For 2 middle-income countries, IFR was 0.3% versus 2.8% in 12 high-income countries. (range 1.3% -7.2%)

Het betrouwbaarheidsinterval van de geschatte IFR in deze leeftijdscategorie loopt van 1.3% tot 7.2%. Het gaat in de categorie ‘elderly people’ om mensen ouder dan 70 jaar. Ioannidis laat zien dat naarmate het aantal 85-plussers toeneemt de IFR eveneens toeneemt zoals men verwacht. Desondanks komt ook bij een aandeel van 20% ouderen boven de 85 jaar – in de totale groep van ouderen – de puntschatting van de IFR niet hoger uit dan 4.3%. Verder ga ik qua IFR uit van het slechtste scenario met een IFR van 7.2% en een effectiviteit van de vaccins op de sterfte van 95%. Dat dat laatste in deze leeftijdscategorie een veel te optimistische schatting is, weten we inmiddels zeker.

We kiezen uit deze groep ouderen een man van 80 jaar die al een beetje dementeert, twee nieuwe heupen heeft gekregen en een nieuwe knie, één lekke en één rammelende hartklep heeft, hier en daar wat verkalkte vaten, diabetes en hypertensie. Door deze misère is de kans dan ook niet bijster groot dat hij het volgende jaar haalt. De Zeis van Hein wordt op deze leeftijd namelijk in vele soorten en maten geleverd en Hein is weinig selectief in het gebruik van zijn Zeis op deze leeftijd.

Echter, deze man wil heel graag zijn dochter nog een keer zien, die naar Timboektoe is geëmigreerd om daar les te geven in het uitvoeren regendansen, en hij wil dus koste wat het kost de eerstvolgende twaalf maanden in leven blijven, totdat zijn dochter hem komt bezoeken. Ik vind dat hij in de groep valt met de hoogste IFR, die met een IFR van grofweg 7.2% en ik adviseer hem dan ook dringend om het vaccin te nemen. Daarbij neem ik aan dat ook voor hem de werking van het vaccin optimaal is en de relatieve risicoreductie ook voor hem 95% bedraagt. Stel nu dat we een hele groep van deze vrolijke, frisse en hard krakende krakkemikken hebben die allemaal nog één keer hun regendansende dochter willen zien en koste wat het kost willen blijven leven totdat dit gerealiseerd is. Bij een relatieve risicoreductie van 95% betekent dat dat zijn overlijdensrisico daalt van 7.2% naar 0.36%. De absolute risicoreductie om te overlijden bedraagt daarmee 6,8%. Nog anders gezegd: als deze man zich laat vaccineren wordt de kans dat hij aan (of met) COVID-19 overlijdt, verlaagd van 7.2% naar 0.36%. Als ik daaruit het Number Needed to Vaccinate bereken, is dit in het allergunstigste geval 1/0.068= 15 mensen. Om een vrolijke krakende krakkemik op een leeftijd van boven de 80 te redden van overlijden aan COVID-19 moet ik dus op zijn minst in het allergunstigste geval grofweg 15 van deze mensen vaccineren. Dat is best redelijk, toch? Als ik de prijs van een Pfizer/BioNTech neem van 12 euro per vaccin, dan moet ik 180 euro uitgeven om vijftien frisse krakkemikken te kunnen vaccineren, om daarmee een van hen de kans te geven nog eenmaal hun dochter in een vrolijk Afrikaans rokje te zien dansen. Aan regen geen gebrek in dit land. Overigens, dit onder de aanname dat ze in de tussentijd niet bezwijken aan de rammelende en lekkende kleppen, de verkalkte vaten of de verschrompelde nieren. U snapt het wel, de Zeis van Hein, waartegen zelfs het beste vaccin niet opgewassen is.

De volgende persoon is een 59-jarige rechtsfilosoof die al jarenlang de kost verdient als vaccinatie-propagandist, en dan ook het goede voorbeeld wil geven en zich zeker laat vaccineren. Ioannidis geeft voor de leeftijdsgroep een een puntschatting van de IFR van 0.27%, maar geeft geen betrouwbaarheidsinterval. Nu drinkt onze rechtsfilosoof nogal stevig, alleen Chablis natuurlijk, eet regelmatig fastfood in de kantine van de Universiteit van Amsterdam, en zit de godganse dag na te denken over hoe hij het gepeupel kan overtuigen zich allemaal te laten vaccineren. Dat geeft dan ook de nodige stress, en ik ga er dan ook gemakshalve van uit dat hij de een hogere IFR heeft. Laten we ervan uitgaan dat zijn IFR door alle stress zo’n beetje verdubbeld is naar 0.50%. De relatieve risicoreductie van 95% geeft in dit geval dan ook een absolute risicoreductie van 0,50% naar 0,025, ofwel 0,475%. Stel nu dat we een hele kudde rechtsfilosofen hebben, die allemaal heel hard nadenken over hoe het Nederlandse volk aan de naald te krijgen, de godganse dag in hun kleine donkere kamertjes van de Universiteit van Amsterdam zitten, te schrijven aan hun vaccinatiepropaganda voor de Gezondheidsraad, met als enig verzetje per dag een uitje naar de vreetschuur van dit bolwerk van kennis en wijsheid, hoeveel van deze rechtsfilosofen moeten er dan gevaccineerd worden om deze specifieke rechtsfilosoof te redden van een wisse dood aan COVID-19? Dat laat zich dan gemakkelijk berekenen: in het meest gunstige scenario zijn dat 1/0,00475 = 210 doorgedraaide rechtsfilosofen. Dit à raison van 12 euro per vaccin betekent dat het zo’n 2520 euro kost om één rechtsfilosoof te redden. Nu mag ik bij God hopen dat we in heel Nederland niet zoveel vaccinatie-fundamentalistische rechtsfilosofen hebben, en ik hoop maar dat in dit geval de baten de kosten overstijgen, maar als het om mensen met een nuttig en voor de maatschappij waardevol beroep zou gaan, is dat nog alleszins redelijk.

We gaan verder. Zo is daar een minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, die ten prooi gevallen is aan de gedragsunit van zijn eigen adviserend orgaan, en als een grammofoonplaat die blijft hangen te pas en te onpas mechanisch opdreunt dat alles en iedereen zich moet laten vaccineren tegen het SARS-CoV-2 virus, inclusief honden, katten, paarden en fretten, bankstellen en keukenstoelen, tot Sywert van der Linde en zijn eigen baas, Onze Lieve Heer toe.

Hij valt met zijn 43 jaar in de leeftijdsgroep van 40-49 jaar en heeft volgens Ioannidis een IFR van 0,082%. Nu heeft deze minister een hoop stress, aangezien er voor 5,1 miljard aan bonnetjes zoek is op zijn ministerie. Bovendien heeft hij elke nacht vreselijke nachtmerries over enorme stapels afgekeurde mondkapjes, die hij voor 100 miljoen kocht van zijn compagnon Van L. De hele stapel mondkapjes komt in zijn nachtmerries in beweging, zodat hij moet rennen voor zijn leven om er niet onder bedolven te raken, terwijl de de mondkapjes steeds dichterbij komen. Net op het moment dat hij dreigt te stikken onder de stapel, wordt hij bezweet en met hartkloppingen wakker uit deze nare droom, waarna hij in het donker steeds weer als sneeuwvlokjes neerdwarrelende bonnetjes achter zijn slaapkamerraam meent te ontwaren. Een laatste punt is dat zijn veelkleurige schoenen veelvuldig besmeurd raken door het voortploeteren in het coronamoeras waarin hij moeizaam voorwaarts ploetert. En dan zijn er ook nog onverlaten die hem Clowntje Clusterfuck noemen, en u begrijpt, deze minister heeft een heel zwaar leven, en zijn IFR zal dan ook wel aan de hoge kant zijn.

We gaan dan ook uit dat zijn IFR door alle stress verdubbelt en niet 0,082% bedraagt, maar 0,16%. Het vaccin geeft een relatieve risicoreductie van 95%, en dus daalt het absolute risico om te sterven aan COVID-19 voor deze minister van 0,16% naar 0,008%, en de absolute risicoreductie bedraagt daarmee in het allergunstigste geval 0.152%. Stel nu dat we een heel leger van ministers hadden op VWS, die allemaal op bemodderde veelkleurige schoenen lopen, allemaal dezelfde riedels opdreunen, en allemaal door hun ambtenaren aangesproken worden met de eervolle titel ‘Clowntje Clusterfuck’. Hoewel dit voor vele Nederlanders de ultieme nachtmerrie is, is de vraag hoeveel van deze veelkleurige bloemige bloemkolen men dan moeten vaccineren om deze specifieke minister van VWS te redden van de verstikkingsdood door COVID-19, mede veroorzaakt door een enorme stapel mondkapjes? In het allerbeste geval zijn dat er 1/0,00152 = 658 repeterende menselijke grammofoonplaten op veelkleurige maar inmiddels wat flets geworden bloemschoenen. Het kostenplaatje voor de vaccinatie van al deze ministers bedraagt 658 x 12 = 7896 euro. Ik vraag me af of die begroting goedgekeurd zou worden door zijn collega op Financiële Zaken, maar waarschijnlijk gaat dat wel lukken. Mits hij het bonnetje niet kwijtraakt. Of nog meer mondkapjes koopt van Sywert. Of nog meer teststraten bouwt die daarna voor een zacht prijsje in de ramsj verdwijnen.

Nu is er ook nog een CEO van een grote vaccinproducent die zijn 23-jarige dochter zonder enige twijfel zou laten vaccineren tegen het SARS-CoV-2 virus. Natuurlijk heeft zijn dochter daar geen stem in, want als zij zich en plein public laat vaccineren is dat goed voor het vertrouwen in het vaccin, en dus goed voor zaken en nog veel beter voor de portemonnee.

Nu heeft dochterlief altijd goed naar haar vader geluisterd, gebruikt alvast als profylaxe een cholesterolverlager, een bloeddrukverlager, voor de zekerheid ook een bloedverdunner (je weet maar nooit met die vaccins, safety first!), een antidepressivum en een antipsychoticum. Ze is dan ook het toonbeeld van psychische en lichamelijke gezondheid. Ze zou wat meer kunnen sporten, maar helaas, vanwege die vreselijke ziekte waartegen ze nu gelukkig eindelijk gevaccineerd gaat worden, zaten de sportclubs en de sportscholen dicht. Zelfs voor dochters van CEO’s van grote farmaceutische bedrijven zit het leven niet altijd mee.

Volgens Ioannidis bedraagt haar IFR dan ook bij benadering 0,014%. Laten we aannemen dat door het niet kunnen sporten haar IFR verdubbelt en niet 0.014% maar 0.028% bedraagt. De vaccinatie geeft een relatieve risicoreductie van 95%, en dus daalt haar absolute risico om te overlijden aan COVID-19 van 0,028% naar 0,0014% en is haar absolute risicoreductie 0,027. Stel nu dat de CEO van deze grote vaccinproducent op zijn zakenreizen nogal eens buiten het potje heeft gepiest, hoeveel buitenechtelijke dochters van 23 jaar zou hij dan verwekt moeten hebben om zijn enige wettige dochter te redden van COVID-19? Dat zijn er dan in het allergunstigste geval 1/0,0002776 = slechts 3704 buitenechtelijke dochters. Hoewel ik hem tot veel in staat acht, denk ik dat dit toch wat veel van het goede is. De kassa rinkelt wel nadrukkelijk bij het bedrijf, en ik denk dat zijn bonus in 2021 bijzonder royaal uit zal vallen, want het redden van zijn dochter levert zijn bedrijf een slordige 44.448 euro op. Helaas betaalt hij dat niet uit eigen zak, maar dat geeft niks, daarvoor zijn er immers mensen die wel belasting betalen?

Als laatste persoon is er dan nog een enigszins uit de gratie geraakte neuroloog op rubberen klompen, immer gekleed in T-shirts met de meest vreemdsoortige teksten, een neuroloog die bijzonder eigenwijs en soms ook een beetje narrig is, en zich inmiddels behoorlijk schaamt voor zijn met blauwe jassen, mondkapjes en spatbrillen getooide collega’s, die zich klakkeloos lieten ringeloren en zonder zelfs maar een spoor van kritiek deelnamen aan het gedragsexperiment, bedacht door de aanmodderende en wartaal uitslaande bloemschoen van hierboven.

Deze neuroloog heeft drie kinderen, waaronder een zoontje van 10 jaar oud. Nu denkt geen spaarzame haar op het kale hoofd van deze neuroloog er ook maar een moment over na om zijn zoontje te laten vaccineren tegen het SARS-CoV-2 virus, maar natuurlijk zijn er altijd mensen die wel aan hun medemens denken en hun kinderen uit mededogen voor de krakende krasse krakkemikken zonder meer laten vaccineren. Je doet het tenslotte voor een ander.

Het zoontje is een beetje speels, springt elke dag minstens een uur op de trampoline, heeft niet de eetlust van zijn vader, en is dus eigenlijk helemaal gezond. De IFR van het perfect gezonde zoontje van de narrige neuroloog op klompen, is op een leeftijd van 10 jaar volgens Ioannidis bij benadering 0,0027%. Stel dat het zoontje van de narrige neuroloog toch iets van de slechte gewoonten van zijn vader heeft geërfd en veel te veel en veel te vaak spelletjes speelt op de Playstation, zou wellicht zijn IFR stijgen naar 0,005%. Stel nu dat het brein van de narrige neuroloog plotseling dienst weigert, en hij pardoes naar de GGD rijdt om zijn zoontje alsnog te laten vaccineren, dan zou het absolute risico om te overlijden van zijn zoontje aan COVID-19 dalen van 0,005% naar 0,00025%. De absolute risicoreductie is daarmee 0,005% – 0.00025% = 0,00475%. Hoeveel tienjarige zoontjes van de door de coronawaanzin dolgedraaide neurologen zou men dan in allergunstigste geval moeten vaccineren om dat ene zoontje van die ene narrige neuroloog te redden? Dat zijn er 1/0,0000475 = 21.053 zoontjes van 10 jaar oud. De daarbij horende factuur bedraagt daarmee 252.631 euro. Daarmee was er zelfs op zijn kale hoofd geen ene haar meer over die in de verste verte zelfs maar zou overwegen om zijn zoontje te laten vaccineren. Niet voor een vaccinatiepaspoort, niet voor een vakantie in het Nieuwe Vaccinatiefascistische Europa, en al zeker niet omdat een zekere van iedere moraal en ethisch besef verstoken rechtsfilosoof, of bij gebrek aan gewichtige bloemschoenen omhooggedwarrelde schoolmeester mensen daartoe willen dwingen. Dan zoekt hij met zijn twee zoontjes, vrouw en dochter een veilig heenkomen in een neutraal land, zoals Zweden dat ook in de vorige bloedige oorlog was.

Let wel, dit zijn de meest gunstige cijfers voor de voorstanders van vaccinatie van kinderen, met het laagste aantal Number Needed to Vaccinate. Want stel nu dat de narrige neuroloog de Playstation in de prullenbak gooit, zijn zoontje op judo en op voetbal doet, en hem alleen nog konijnenvoer en zeewier laat eten, zou het zo maar kunnen dat zijn IFR daalt naar 0,0005%. In dat geval is de daling van het risico om te overlijden aan COVID-19 voor het zoontje 0,0005% x 0,05 = 0,000025%. In dit geval zou men 1/0,000025 = 40.000 zoontjes van neurologen moeten vaccineren om dat ene zoontje van deze narrige neuroloog te redden. Dat zou de maatschappij dan 480.000 euro per gered zoontje van een narrige neuroloog kosten. Nu is dat nog steeds veel minder dan 5,1 miljard in de Haagse hofvijver smijten, voor 105.000.000 euro aan onbruikbare mondkapjes aanschaffen of voor 650.000.000 euro aan teststraten optuigen waar niemand enig voordeel van heeft, maar ik zou het bonnetje zekerheidshalve toch maar bewaren.

De vraag is hoeveel mensen het aandurven om hun kinderen deel te laten nemen aan een loterij waar de kans op de hoofdprijs 1 op de 21.053 of 1 op de 40.000 is, maar de kostprijs is dat men niet zeker weet of hun kind daarmee tijd van leven krijgt om gezond oud te worden. De narrige neuroloog gaat dat in ieder geval niet laten gebeuren met zijn kinderen. Zoals hij wel vaker heeft gezegd, men hoopt de hoofdprijs te winnen, maar weet nog niet hoeveel het lot in de loterij kost.

Nu zijn er in Nederland virologen, microbiologen en medici die het een goed idee vinden om kinderen en adolescenten te vaccineren. Zij hebben blijkbaar weinig kaas gegeten van het Number Needed to Treat, laat staan van het Number Needed to Harm. En dat terwijl het om een experimentele vaccintechniek gaat, waarvan we de eventuele nadelige gevolgen op de middellange langere termijn helemaal niet kennen. Inmiddels hebben de eerste zeldzame afwijkingen geopenbaard, maar het is nog vroeg na de toelating. Die virologen, microbiologen, rechtsfilosofen en andere academische kakkerlakken hebben zich verenigd in een eng besloten clubje, waar termen als terughoudendheid, bescheidenheid en voorzichtigheid vieze woorden zijn. Ze brouwen in dampende academische zelfgenoegzaamheid en hun ranzige arrogantie, stinkende bruine adviezen voor het Clowntje Clusterfuck, die een geniale gedachte had om zijn bloemschoenen in goede conditie te houden. Hij gaat er gewoon naast lopen.

Een van deze mensen is Károly Illy, ooit kinderarts, maar blijkbaar al een tijdje niet meer zo bezig met de belangen en gezondheid van kinderen die hij geacht wordt te verdedigen. Ook hij het principe van ‘allereerst niet schaden’ afgezworen, dat geeft veel meer vrijheid van handelen. Dit terwijl de geschiedenis toch zo vaak heeft geleerd dat voorzichtigheid voor haast moet gaan. Het mag wat kinderen kosten, er zijn er nog genoeg. Hij wil alle kinderen vanaf twaalf jaar laten vaccineren, en heeft zich in dit opzicht waarschijnlijk grondig en uitvoerig laten voorlichten door de CEO van de bovengenoemde vaccinproducent, zodat hij een goed gefundeerd advies kan geven aan het al vaak genoemde treurige maar o zo ijdele Clowntje.

David Eberhard deed in zijn ongeëvenaarde TED-talk het ‘Security Junky Syndrome’ aan de hand van het boek ‘The Basic Laws of Stupidity’ vrij vertaald de volgende, nooit meer te vergeten magistrale uitspraak.

“Stupiditeit is overal, ongeacht het opleidingsniveau, intelligentiequotiënt of verkregen titels.”

Het is blijkbaar een voorwaarde om toe te mogen treden tot het Nederlandse Outbreak Management Team en de Tweede Kamer.

 

 

  1. Safety and Efficacy of of the BNT162b2 mRNA Covid-19 Vaccine. N Engl J Med 2020; 383:2603-2615.
  2. Efficacy and Safety of the mRNA-1273 SARS-CoV-2 Vaccine. N Engl J Med 2021; 384:403-416.
  3. COVID-19 vaccine efficacy and effectiveness—the elephant (not) in the room. The Lancet, April 21st, 2021.
  4. Assessing the age specificity of infection fatality rates for COVID‐19: systematic review, meta‐analysis, and public policy implications. European Journal of Epidemiology, 2020 Dec;35(12):1123-1138.
  5. Mortality in patients admitted to intensive care with COVID-19: an updated systematic review and meta-analysis of observational studies. Anaesthesia 2021 Apr;76(4):537-548
  6. https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2021.07.08.21260210v1